Tabsy
tabsy.gr, συγχορδίες για το τραγούδι
E
Πως το 'φεραν ο χρόνος και ο καιρός
σε τραγουδιάρα χώρα μοναχός
Καλογεράκος γκρίζος, σκονισμένος
ψαλμός αποδεκατισμένος
κρυφός, κλεισμένος, σιωπηλός
F#
Κλείνεις καλά το σπίτι σου
   E
γεμίζεις το ποτήρι σου
    A             D          E
βαφτίζεις το κλειδί σου φυλακή
B                           A
Ό,τι σ' ελευθερώνει σε κλειδώνει
 
κι ό,τι σε φανερώνει
A                  D         E
είναι που δεν το διάλεξες εσύ
 
Είσαι άλλος ένας μέσα στους πολλούς
Δωμάτιο σ’ ένα σπίτι από καπνούς
Κι είσαι μια τυφλωμένη καπνοδόχος
κι ο κουρασμένος ξενοδόχος
του άφραγκού σου εαυτού
 
Κλείνεις το παραθύρι σου
και σπάζεις για χατίρι σου
τη λέξη που αγαπούσες πιο πολύ
Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε χρεώνει
κι ό,τι σε ξεπληρώνει
είναι η αφεντιά σου η μισή
 
Μια μέρα θα βγω απ' το σπίτι και θα έχουν φύγει όλοι. Παντού ερημιά, όλα
παρατημένα ανοιχτά, ένα ξυπνητήρι θα χτυπά και κανείς δεν θα το κλείνει. Ήρθε
το τέλος του κόσμου. Μπήκαν σε κάτι ιπτάμενα τεράστια κλουβιά και έφυγαν να γλιτώσουν
Όσους δεν χώρεσαν τους σκότωσαν κι έμεινα μόνος
Μα πως δεν το έμαθα; Το είπε το ραδιόφωνο-το είχα κλείσει, το είπε η
τηλεόραση-την είχα σπάσει, το είπαν οι αρμόδιοι-δεν ψήφισα κι έμεινα εδώ. Θα
βάλω τα καλά μου. Θ' ανέβω στο λόφο να δω το τελευταίο ηλιοβασίλεμα. Θα θυμηθώ
ένα παραμύθι
 
Κάπου μακριά οι άνθρωποι θα νομίζουν πως είναι ακόμα ζωντανοί
 
Θα ξημερώσει ο πόνος και θα δεις
το φως της σταυρωμένης Κυριακής
Θα’ ναι το σύννεφο άδειο, δίχως λόγια
Σταματημένα τα ρολόγια
Θ’ ακούν το χτύπο της βροχής
Κλείνεις καλά τ' αυτιά σου
και στα αγέννητα παιδιά σου λες
τα όνειρα σου που δεν πρόλαβες να δεις
 
Ό,τι κι αν σε γλιτώνει δεν σε σώνει
σε γαντζώνει
στην αγχόνη της κρυμμένης σου ζωής
Κιθάρα, συγχορδίες για το τραγούδι

Requiem

 
30 προβολές
Δυσκολία: μέτρια
Καποτάστο: 0
πάνω από 1 χρόνο πριν από apostowna
E
Πως το 'φεραν ο χρόνος και ο καιρός
σε τραγουδιάρα χώρα μοναχός
Καλογεράκος γκρίζος, σκονισμένος
ψαλμός αποδεκατισμένος
κρυφός, κλεισμένος, σιωπηλός
F#
Κλείνεις καλά το σπίτι σου
   E
γεμίζεις το ποτήρι σου
    A             D          E
βαφτίζεις το κλειδί σου φυλακή
B                           A
Ό,τι σ' ελευθερώνει σε κλειδώνει
 
κι ό,τι σε φανερώνει
A                  D         E
είναι που δεν το διάλεξες εσύ
 
Είσαι άλλος ένας μέσα στους πολλούς
Δωμάτιο σ’ ένα σπίτι από καπνούς
Κι είσαι μια τυφλωμένη καπνοδόχος
κι ο κουρασμένος ξενοδόχος
του άφραγκού σου εαυτού
 
Κλείνεις το παραθύρι σου
και σπάζεις για χατίρι σου
τη λέξη που αγαπούσες πιο πολύ
Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε χρεώνει
κι ό,τι σε ξεπληρώνει
είναι η αφεντιά σου η μισή
 
Μια μέρα θα βγω απ' το σπίτι και θα έχουν φύγει όλοι. Παντού ερημιά, όλα
παρατημένα ανοιχτά, ένα ξυπνητήρι θα χτυπά και κανείς δεν θα το κλείνει. Ήρθε
το τέλος του κόσμου. Μπήκαν σε κάτι ιπτάμενα τεράστια κλουβιά και έφυγαν να γλιτώσουν
Όσους δεν χώρεσαν τους σκότωσαν κι έμεινα μόνος
Μα πως δεν το έμαθα; Το είπε το ραδιόφωνο-το είχα κλείσει, το είπε η
τηλεόραση-την είχα σπάσει, το είπαν οι αρμόδιοι-δεν ψήφισα κι έμεινα εδώ. Θα
βάλω τα καλά μου. Θ' ανέβω στο λόφο να δω το τελευταίο ηλιοβασίλεμα. Θα θυμηθώ
ένα παραμύθι
 
Κάπου μακριά οι άνθρωποι θα νομίζουν πως είναι ακόμα ζωντανοί
 
Θα ξημερώσει ο πόνος και θα δεις
το φως της σταυρωμένης Κυριακής
Θα’ ναι το σύννεφο άδειο, δίχως λόγια
Σταματημένα τα ρολόγια
Θ’ ακούν το χτύπο της βροχής
Κλείνεις καλά τ' αυτιά σου
και στα αγέννητα παιδιά σου λες
τα όνειρα σου που δεν πρόλαβες να δεις
 
Ό,τι κι αν σε γλιτώνει δεν σε σώνει
σε γαντζώνει
στην αγχόνη της κρυμμένης σου ζωής

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

Πληροφορίες

Πρόσθεσε και εσύ συγχορδίες στην βιβλιοθήκη του Tabsy

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ