Tabsy

Τόσες αποστάσεις

Ερμηνευτής: Καζουλης Βασιλης

Μουσική /Στίχοι: Καζουλης Βασιλης /Καζουλης Βασιλης


Em         G            A     D
Τόσες αποστάσεις τόσα χρόνια τώρα
Em          G     A      D
με αστερισμούς και τροχοφόρα
Em       G   A             D
δορυφορικά γράφεις κουβεντιάζεις
Em              G      A       D
θες να πάς μακριά κι όλα τα αλλάζεις
 
Am       F      D          G
Το ιδανικό σου μένος σχηματίζεις
Am           F        D   G
ίσια δε μπορείς κι αλληθωρίζεις
Am             F           D      G
λάθος τέχνη κι όνειρο θες να πιστεύεις
Am                F            D    G
κλέβεις κι όμως πλάι στην άνοιξη ανθίζεις
 
Πού γυρνάς σε τόσες πόλεις και πλατείες
στα λιμάνια στα νησιά στις συναυλίες
πλάι στις ράγες πλάι στα παλιά τα τραίνα
ψιθυρίζεις λόγια πού' ναι πικραμένα
 
Το κοινό κοιτάς και δεν τ' αναγνωρίζεις
τούτη την ορχήστρα που όλο την κουρδίζεις
και προσμένεις κάτι που δεν ξέρεις να ‘ρθει
κάτι σιωπηλό σαν της ψυχής τα βάθη
 
Σαν τα λόγια να ‘ν’ μια φάλτσα χορωδία
με φωνή που τρέμει πλάι στη μελωδία
τούτο το τραγούδι σε' χει υπνωτίσει
και δεν λέει να’ βρει δρόμο να σ' αφήσει
 
Νιώθεις όμως κάπου μες το στήθος ίσως
να στριφογυρνά ένα φως κάτι σαν ήχος
ήχος καθαρός σαν του ουρανού το τείχος
στίχος απαλός σαν της καρδιάς ο χτύπος
 
Κιθάρα, συγχορδίες για το τραγούδι

Τόσες αποστάσεις

 
9 προβολές
Δυσκολία: μέτρια
Καποτάστο: 0
πάνω από 5 χρόνια πριν από eysebfth
Em         G            A     D
Τόσες αποστάσεις τόσα χρόνια τώρα
Em          G     A      D
με αστερισμούς και τροχοφόρα
Em       G   A             D
δορυφορικά γράφεις κουβεντιάζεις
Em              G      A       D
θες να πάς μακριά κι όλα τα αλλάζεις
 
Am       F      D          G
Το ιδανικό σου μένος σχηματίζεις
Am           F        D   G
ίσια δε μπορείς κι αλληθωρίζεις
Am             F           D      G
λάθος τέχνη κι όνειρο θες να πιστεύεις
Am                F            D    G
κλέβεις κι όμως πλάι στην άνοιξη ανθίζεις
 
Πού γυρνάς σε τόσες πόλεις και πλατείες
στα λιμάνια στα νησιά στις συναυλίες
πλάι στις ράγες πλάι στα παλιά τα τραίνα
ψιθυρίζεις λόγια πού' ναι πικραμένα
 
Το κοινό κοιτάς και δεν τ' αναγνωρίζεις
τούτη την ορχήστρα που όλο την κουρδίζεις
και προσμένεις κάτι που δεν ξέρεις να ‘ρθει
κάτι σιωπηλό σαν της ψυχής τα βάθη
 
Σαν τα λόγια να ‘ν’ μια φάλτσα χορωδία
με φωνή που τρέμει πλάι στη μελωδία
τούτο το τραγούδι σε' χει υπνωτίσει
και δεν λέει να’ βρει δρόμο να σ' αφήσει
 
Νιώθεις όμως κάπου μες το στήθος ίσως
να στριφογυρνά ένα φως κάτι σαν ήχος
ήχος καθαρός σαν του ουρανού το τείχος
στίχος απαλός σαν της καρδιάς ο χτύπος
 

Πρόσθεσε ένα σχόλιο

Πληροφορίες

Πρόσθεσε και εσύ συγχορδίες στην βιβλιοθήκη του Tabsy

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ