Ερμηνευτής: The boy
C# Fm
Πρέπει να ‘μαι τώρα κάπου στη Σαντορίνη
F# C#
ή στην Μαδαγασκάρη ή στη Νέα Ζηλανδία.
D# Fm
Έχω ντυθεί μικρή κυρία με τα κουρέλια
F# G#
που βρήκα πάνω σε μια σχεδία.
C# F7
Έχω μέρες να δω κάτι ζωντανό,
F# C#
μήτε ψάρι, μήτε άνθρωπο, κάτι αληθινό.
F F#
Πλέω στο αθόρυβο μπλε ή στη γωνίτσα του κόσμου
G#
ή στη μάλλινη κουβέρτα του ουρανού.
E C#m
Αυτό το νησί μου θυμίζει την Χαβάη
B E
ή την Παραγουάη αν ήτανε νησί.
A E
Θα το ονομάσω Παραγουχαβάη.
G#m C#m B
Θα μαι εγώ η βασίλισσα εκεί.
C# Fm
Και βγαίνω από τη θάλασσα και λεω ουφ παναγίτσα μου
F# C#
γιατί είμαι ακόμα άνθρωπος. Είμαι ακόμα εγώ.
F7
Έχουνε δει τα ματάκια μου
F#
κουκλάρες να γίνονται γοργόνες,
G#
μάγκες να βγάζουν δαγκάνες.
C#
Οι άνθρωποι όταν δεν μιλάνε,
F7
όταν δεν λένε “φοβάμαι”,
F# C#
μέσα τους φοβούνται πάντα πιο πολύ.
F7
Τότε γίνονται ψάρια.
F#
Βγάζουν στα μάγουλα βράγχια
και λέπια στην πλάτη
G#
και μένουν για πάντα μισοί.
E C#m
Στην Παραγουχαβάη ξαναγίνονται άνθρωποι.
B E
Βγαίνουν απ’τα κλαμπ και παίρνουν μεθυσμένοι ταξί.
A G#m
Δεν ξέρουν τι θέλουν. Χτυπάνε τα γονατά τους στο γήπεδο.
C#m B
Εσύ όμως μείνε εδώ. Από τώρα θα λέμε “μαζί”.
E C#m
Ανοίξαμε “μαζί” στην Παραγουχαβάη.
B E
“Μαζί” ένα μαγαζί, κάναμε μια αρχή.
G#m A G#m
Ένα σινεμά που παίζει μόνο ασπρόμαυρα
C#m B
και μεις γεμάτοι χρώματα κάνουμε όνειρα εκεί.
E C#m
Θυμάμαι μια ταινία όταν ήμουνα μικρή.
B E
Ένα αγόρι στο Λος Άντζελες βρήκε στην αυλή
A G#m
έναν εξωγήινο που είχε ξεμείνει στη Γη.
C#m B E
Και το αγόρι τον βοήθησε να γυρίσει από εκεί που ήτανε.
C#m
Από κάπου είμαστε και εμείς.
B
Από κάποιο σπίτι.
E A
Από κάποιους γονείς.
G#m
Τρώγοντας μια πίτσα μαργαρίτα
C#m B
αραχτοί στον καναπέ παίζουμε με τα κομμάτια της
E A
“μ αγαπά δε μ’αγαπά”.C# Fm
Πρέπει να ‘μαι τώρα κάπου στη Σαντορίνη
F# C#
ή στην Μαδαγασκάρη ή στη Νέα Ζηλανδία.
D# Fm
Έχω ντυθεί μικρή κυρία με τα κουρέλια
F# G#
που βρήκα πάνω σε μια σχεδία.
C# F7
Έχω μέρες να δω κάτι ζωντανό,
F# C#
μήτε ψάρι, μήτε άνθρωπο, κάτι αληθινό.
F F#
Πλέω στο αθόρυβο μπλε ή στη γωνίτσα του κόσμου
G#
ή στη μάλλινη κουβέρτα του ουρανού.
E C#m
Αυτό το νησί μου θυμίζει την Χαβάη
B E
ή την Παραγουάη αν ήτανε νησί.
A E
Θα το ονομάσω Παραγουχαβάη.
G#m C#m B
Θα μαι εγώ η βασίλισσα εκεί.
C# Fm
Και βγαίνω από τη θάλασσα και λεω ουφ παναγίτσα μου
F# C#
γιατί είμαι ακόμα άνθρωπος. Είμαι ακόμα εγώ.
F7
Έχουνε δει τα ματάκια μου
F#
κουκλάρες να γίνονται γοργόνες,
G#
μάγκες να βγάζουν δαγκάνες.
C#
Οι άνθρωποι όταν δεν μιλάνε,
F7
όταν δεν λένε “φοβάμαι”,
F# C#
μέσα τους φοβούνται πάντα πιο πολύ.
F7
Τότε γίνονται ψάρια.
F#
Βγάζουν στα μάγουλα βράγχια
και λέπια στην πλάτη
G#
και μένουν για πάντα μισοί.
E C#m
Στην Παραγουχαβάη ξαναγίνονται άνθρωποι.
B E
Βγαίνουν απ’τα κλαμπ και παίρνουν μεθυσμένοι ταξί.
A G#m
Δεν ξέρουν τι θέλουν. Χτυπάνε τα γονατά τους στο γήπεδο.
C#m B
Εσύ όμως μείνε εδώ. Από τώρα θα λέμε “μαζί”.
E C#m
Ανοίξαμε “μαζί” στην Παραγουχαβάη.
B E
“Μαζί” ένα μαγαζί, κάναμε μια αρχή.
G#m A G#m
Ένα σινεμά που παίζει μόνο ασπρόμαυρα
C#m B
και μεις γεμάτοι χρώματα κάνουμε όνειρα εκεί.
E C#m
Θυμάμαι μια ταινία όταν ήμουνα μικρή.
B E
Ένα αγόρι στο Λος Άντζελες βρήκε στην αυλή
A G#m
έναν εξωγήινο που είχε ξεμείνει στη Γη.
C#m B E
Και το αγόρι τον βοήθησε να γυρίσει από εκεί που ήτανε.
C#m
Από κάπου είμαστε και εμείς.
B
Από κάποιο σπίτι.
E A
Από κάποιους γονείς.
G#m
Τρώγοντας μια πίτσα μαργαρίτα
C#m B
αραχτοί στον καναπέ παίζουμε με τα κομμάτια της
E A
“μ αγαπά δε μ’αγαπά”.Πρόσθεσε και εσύ συγχορδίες στην βιβλιοθήκη του Tabsy
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ